Maandag en dinsdag weer bij de juffies. Ze geven me nu ook brood. Van papa en mama krijg ik stukjes aangereikt die ik dan gulzig in mijn mond steek en uitgebreid op kauw. Ik vind dat wel lekker hoor, brood. En als mijn flesje daar nog achteraan komt is de feestmaaltijd compleet. En zo ook bij de juffies. Ze geven me lekker brood. Eén van de juffies had op een stukje leverworst gedaan en dat heb ik heerlijk opgesmuld. Papa en mama waren zeer verbaasd hierover want thuis trek ik een vies gezicht bij worst op brood. Ik heb deze week netjes geslapen in het bedje bij de juffies. Dat is altijd maar afwachten met mij. Ik vind het zo leuk daar met de kindjes en juffies. Er valt zoveel te beleven en te doen: ik kijk mijn ogen uit en geniet van alles! De juffies moeten me gewoon beschermen tegen een overdosis prikkels (en dat lukt ze niet altijd met 9 andere kindjes in de groep). Dinsdag ben ik op mijn buik in slaap gevallen in mijn bedje. Ik ben er zelf op gedraaid en heb heerlijk 2 uur geslapen. Totdat ik wakker werd van het huilen van een kindje die zijn handje tussen de deur had zitten. Ik moest wel van ver komen zag mama en het duurde even voordat ik wist waar ik was, zo leek het, maar dat mama er was was fijn wakker worden.
Woensdag ben ik me papa wezen stemmen. We zijn naar de basis school hier om de hoek gelopen. Tante Jo heeft ’s middags een paar uurtjes op mij gepast. Ook zei heeft voor mij gezongen. Altijd leuk!
Donderdag was een rustige dag met mama. ’s Middags zijn we even naar de buurtjes geweest. Ik heb een goed voorbeeld aan Mathijs, want die trekt zich op aan alles en kruipt de hele kamer door. Het bevalt me overigens prima op mijn kont. Mathijs kan daar weer wat van leren. Mama Ginny heeft me ontbijtkoek ‘met sterretjes’, Daniël noemt dat zo, gegeven. Wat heb ik daar van gesmuld.
’s Avonds ben ik een half uurtje bij buurman Cor geweest. Papa en mama hadden iets niet goed afgesproken en buurman Cor was zo aardig om even op mij te letten. Geen probleem, voor hem en mij. Buurman Cor heeft ervaring met kindjes (heeft er zelf ook een van 18 jaar) en ik heb ervaring met ‘vreemden’. Zo opgelost dus.
Vrijdag was een spannende dag. Ik ben voor het eerst alleen met mama boodschappen wezen doen. Ik mocht in het kinderzitje van de boodschappenwagen zitten. En dat was gaaf!! Ik kon alles heel goed zien en ik was helemaal niet bang ofzo. Mama vond het enger dan ik. Je moet namelijk heel goed recht kunnen zitten en je evenwicht bewaren. Het zitje is niet sluitend om mij heen, dus kan ik naar links of rechts vallen. Mama was dus op haar hoede, maar we hebben enorm genoten van boodschappen doen. Ik om alles wat ik zag en kon doen (mama helpen met vasthouden bijvoorbeeld), en mama om de vrijheid want nu kan zo boodschappen zonder papa doen (maar we vinden het wel het gezelligst met papa).
Vrijdagavond kwam opa. Opa heeft eerst even met mij gespeeld en toen mijn flesje gegeven. En hoewel ik de laatste tijd kritisch ben over wie geeft, heb ik ‘m in een keer leeggeslurpt. Ik had gewoon honger! Daarna hebben we samen pannenkoeken gegeten. Ik heb ook een hapje mogen proeven, maar weet nog niet wat ik ervan moet denken.
Zaterdagochtend waren we vroeg wakker want mama zou opa naar Schiphol brengen. Opa gaat namelijk een week naar oom Gerben in Amerika. Hiervoor moet opa heel lang (14 uur) in zo’n metalen vogel zitten. Mama heeft opa weggebracht en zij is toen zelf doorgegaan naar cursus. Het was nog even spannend of opa wel kon vliegen want ‘het vliegtuig was overboekt’. Eigenlijk was er geen plekje meer voor opa. Gelukkig hoefde opa papa niet te bellen om hem op te halen, maar de start van opa’s weekje weg was wel een beetje vergald.
’s Avonds zijn we met z’n drietjes naar Wim in Arnhem geweest. Het was de eerste keer dat ik ’s avonds op pad was, en dat vonden papa en mama wel spannend. Maar wat vonden we het leuk! Om kwart over 7 vertrokken we. Eerst heb ik een uur geslapen in de auto en dat was maar goed ook want er was heel veel te beleven bij Wim en Suzanne (aankomst 20:30). Er waren veel mensen en kindjes, die ik kon laten zien hoe goed ik in mijn handjes kan klappen. Tot half 10 heb ik mijn ogen uitgekeken en toen werd ik heel erg moe. Mama heeft me een flesje gegeven en om 22:15 zijn we naar huis gereden. Ik viel als een blok in slaap. Thuisgekomen hebben papa en mama mij in bed gelegd en viel ik snel weer in slaap. Mama was bang dat mijn ritme nu verstoord was, maar ik ben zondagavond gewoon op tijd gaan slapen.
Zondag was een heerlijke rustige zondag. Opa is veilig aangekomen in Amerika, Papa en mama hebben wat huishoudelijke taakjes gedaan en ik heb heerlijk gespeeld op mijn kleed. Er zijn nu drie tandjes door, ik klap heel veel in mijn handjes, doe dit ook als mama zegt ‘klap eens in je handjes?’, begroet de poezen als verloren vrienden met enthousiast gekir als ik ze weer zie en eet bijna een halve boterham (zonder korst) op. In bijna negen heb ik al veel bereikt. En neem van mij aan, dit is pas het begin van al mijn belevenissen. Zoals jullie zien kan ik ook al op mijn hobbelpaard zitten (gekregen van de mensen uit de straat)? Mama zette me erop en ik greep meteen naar de handvaten (zie foto, december 2002). Ik ben een slimme meid hoor! Zo help ik papa en mama ook met aankleden. Ik steek namelijk mijn armpjes zonder problemen door rompertjes, truitjes en jasjes. Papa en mama hoeven niet met mij te vechten om dat voor elkaar te krijgen. Ik doe het gewoon zelf. Soms wil mijn duimpje nog wel eens blijven steken, maar dat is snel opgelost.