Twee dagen weer naar het kinderdagverblijf. Maandag wilde ik maar niet slapen. Ik was toen aan het eind van de middag zooo moe dat ik van voren niet wist dat ik van achteren leefde. Ik was helemaal van slag. Mama noemt dat een regeldag. Tot nu toe had ik daar niet zoveel last van, maar vandaag was het bar. Gelukkig kon ik thuis beter slapen. Daar is niet zoveel te beleven als bij de juffies.
Mijn tandje (onder) is nu goed doorgebroken, het tandje ernaast piept ook al door en mama kan bovenin ook al iets zien. Ook niet gek dat ik me zo voel: er gebeuren zoveel dingen met me! Ik zit op mijn kont te spelen, schuifel steeds sneller achteruit (op mijn buik), en klap graag in mijn handjes.
Woensdag hebben opa en oma op mij gepast omdat papa moest werken. Natuurlijk heb ik me reuze vermaakt: we hebben gezongen! Ik vind het zo fantastisch als er voor me gezongen wordt!! Ik probeer soms ook mee te doen, maar dat is nog zo makkelijk niet. Ik deins dan maar heen en weer en klap in mijn handjes.
Mama en ik zijn donderdag naar de stad geweest. Mama vind dat zo nu en dan wel eens leuk, zomaar de stad ingaan en een beetje snuffelen. Dat duurt net zo lang tot ik er genoeg van heb en dan gaan we weer naar huis.
Vrijdag ben ik met mama bij Willemien en Dinne geweest. Willemien is van mama’s vorige werk en Dinne is vier maanden oud. Mama vond het een groot verschil, tussen haar en mij, terwijl we ‘maar’ vier maanden schelen. Zo veel leren wij kindjes in korte tijd.
Zaterdag weer de gebruikelijke boodschappen gedaan en zondag waren mama en ik grotendeels saampjes thuis want papa had wedstrijden te spelen in Amsterdam. WV Almere hebben 2 van de drie wedstrijden gewonnen die dag. Goed hè, van mijn papa?