Zondag 1 juni begon met flink veel regen. Ik ben daar probleemloos doorheen geslapen. Na het ontbijt zijn we boodschappen gaan doen in Deauville. Toen we weer terugkwamen, zijn mama en ik wat gaan slapen, terwijl papa buiten ging lezen. Dat duurde niet lang, want al gauw begon het te regenen. Eerst een beetje, later heel veel. Na verloop van tijd stond het water tot papa en mama’s enkels. De regen ging gepaard met onweer en hagel. Ik ben er echter gewoon doorheen geslapen. Toen het even wat rustiger werd, zijn we gaan eten. Tijdens het eten begon het weer te regenen. Toen papa op een gegeven moment in de voortent ging kijken, stroomde het water daar als een rivier doorheen en stond het nog hoger. Papa en mama zijn toen de boel provesorisch gaan inpakken, papa heeft de auto weggereden en mama alle spullen zo goed en zo kwaad als het ging in de caravan gezet. Toen de voortent afgebroken en de caravan weg laten slepen. Al die tijd heb ik in mijn stoel
zitten toekijken hoe papa en mama dat allemaal deden. Ik ben niet vervelend geweest.
Later bleek dat er in Deauville enkele doden waren gevallen door het noodweer, er een huis was weggespoeld en de rivier die langs de camping liep uit z’n oevers was getreden. We stonden gelukkig op het hogere deel van de camping. De lagere delen stonden in ongeveer 1,5 meter water (het zal je caravan maar wezen….).
De volgende dag zijn we direct vertrokken van de camping en stuk verder naar het zuiden gereden. Onderweg rond Deauville was er wel erg veel schade: omgewaaide bomen, rivieren die over de weg hadden gelopen, geblokkeerde wegen. We zijn doorgereden tot we de zon zagen. Dat was ongeveer 400 km verder naar het zuiden bij Nantes. We zijn in Zuid-Bretagne aan de kust terecht gekomen nabij Pointe de Bile (een uitstekend stuk rots aan de Bretonse kust). We stonden daar bovenop een klip. Hier zijn we ongeveer een week gebleven. Het weer was hier fantastisch: lekker veel zon. Hier heb ik ook mijn eerste baantjes gezwommen in het zwembad. Dat vond ik fanastisch.
Daarna zijn we weer wat verder naar het noorden gegaan. Bij Erqui, niet ver van Cap Frehel en St. Malo vonden we een mooie camping met verwarmd zwembad en creperie. Vanuit hier zijn we een dag naar St. Malo gegaan, alwaar we eerst over de muren hebben gelopen (papa en mama moesten de kinderwagen enkele malen de trappen op en af helpen). Daarna zijn we naar het Ocearium gegaan: allemaal aquaria met heel veel vissen. Ik heb me daar enorm vermaakt door van het ene aquarium naar het andere te kruipen en alle vissen aan te wijzen onderwijl “die, die, die!” roepend.
Na een week kwam de tijd om weer naar huis te gaan. We hebben nog een dag op een camping in het noorden van Normandie doorgebracht en daar een botanische tuin en klooster bezocht. In de tuin hadden ze toevallig dezelfde soort bomen staan als die papa en mama hebben: een Japanse Es. Die waren ze aan het snoeien en papa en mama hebben goed afgekeken hoe ze dat deden daar, zodat ze dat nu ook goed kunnen doen thuis. Op zaterdag 21 juni waren we weer thuis.
Vanaf maandag ging ik weer naar de juffies, wat ik helemaal niet leuk vond. Ik moest zelfs huilen toen mama mij afzette. De juffies hebben me echter goed vermaakt, dus ik was dat snel weer vergeten. Vanaf dat moment gebeurd dat vaker. Ik wordt wat eenkenniger, zoals papa en mama dat noemen.