Papa heeft maar weer eens wat foto’s van mij gemaakt. Vandaar bijgaand plaatje. Zoals je ziet ben ik nog steeds best wel vrolijk. Lachen doe ik graag, evenals andere geluidjes maken. Qua eten hou ik het nog steeds het liefst op moedermelk of flesvoeding, andere dingen zie ik niet zo zitten. Behalve dan koekjes. Ik had net een koekje zitten eten, dus als je wat koek in mijn gezicht ziet zitten komt dat daardoor.
Zondag ben ik met papa en mama naar waterpolo wezen kijken. Papa speelde met de Ol Stars (een team bestaande uit oud Piranha-spelers, papa’s waterpolo-studentenvereniging in Enschede) drie wedstrijden hier in Almere. Ik heb geboeid gekeken naar die mannen in het wit en dat ronde ding in het water. Ik denk wel dat ik begrijp hoe het spelletje gespeeld wordt, maar ik houd me maar van het domme. Straks moet ik ook nog meedoen! Dan gaan papa en mama mij samen met opa Gangel inschrijven in die competie. Neeh, dat is nog iets te vroeg. Voorlopig heeft alleen papa zich opgegeven bij de Almeerse Watervrienden. Zij trainen 1x per week op zondagavond en spelen 1x per maand, in dezelfde competitie als de Ol Stars, een paar wedstrijdjes. Ook mama kreeg de chloorkriebels, maar haar tijd komt nog wel.
Er zijn veel kindjes ziek op het kinderdagverblijf: spugen en diarree. Ook grote mensen, zoals op het werk van mama, voelen zich niet zo lekker. Met mij gaat het gelukkig goed. Mama’s borstvoeding helpt vast en zeker mee. En ik ben net mijn hoest kwijt dus ik heb mijn portie wel gehad.
Laatst belde mama met haar oma en toen heeft oma wat tegen mij gezegd. Ik moest enorm schaterlachen van dat ‘praat’gekriebel in mijn oor. Ik vind die telefoon wel boeiend. Het liefst zit ik er aan als mama het in haar handen heeft. Mijn ontdekkingsreis wordt op zulke momenten niet op prijs gesteld. Ik vind het nu eenmaal leuk wat papa en mama doen en in hun handen hebben.